สรุปคำสอนของพระอาจารย์จากกัลยานมิตร
กัลยานมิตรคนนึง ได้สรุปการเทศน์ของพระอาจารย์มาให้ฟังอีกทีสรปได้ใจความดังนี้
โช่ตรวน…
คนเราเปรียบเสมือนนักโทษ มีโช่ตรวนล่ามอยู่
- โช่ที่ล่ามคอเปรียบเสมือนลูก จะกินอะไรดีๆต้องเก็บไว้ให้ลูกกิน ทำอะไรก็ต้องนึกถึงความอยู่รอดของลูกก่อน ให้ลูกกินก่อนให้ลูกได้ก่อน
- โซ่ที่ล่ามลืมเปรียบเสมือนครอบครัว จะทำอะไรจะหยิบจะจับ ทำงานต่างๆ ก็ต้องคิดถึงครอบครัว ทำตามใจตัวเองได้ได้ เอาสิ่งทีเราต้องการไม่ได้
- โซ่ที่ล่ามข้อเท้าเปรียบเสมือน วัตถุสมบัติ…
แม้เราจะมีโซ่ตรวนเหล่านี้ตรึงเราไว้ แต่เราต้องทำใจให้ปราศจากโซ่เหล่านี้ เราจะต้องทำใจให้เป็นอิสระ จนกระทั่งวันนึง เราพร้อม (ผมมองว่าหมดโทษ) เราก็สลัดโซ่ตรวนเหล่านั้นออก
ท่านเล่าต่อว่ามีคนเคยถามหลวงพ่อว่า เราจะต้องเตรียมตัวตายเมื่อไร… หลวงพ่อตอบว่า ตอนนี้ แล้วก็อธิบายต่อว่า ใจเราเหมือนต้นไม้ ถ้ามันเอียงไปทางไหน สุดท้ายมันก็จะล้มไปทางนั้น การที่เราเตรียมตัวตายตอนนี้ เปรียบเสมือนเรากำลังเอียงใจเราไปในทางที่ถูกทางที่พร้อม เมื่องถึงเวลาที่ไม้จะล้ม มันก็จะล้มไปในทางที่ต้องการ
ต้นไม้
ท่านเปรียบรากของต้นไม้กับการปฏิบัติธรรม รากแก้วของต้นไม้ก็คือ สมาธิ (ตั้งมั่น) เป็นตัวที่ทำให้ต้นไม้ตั้งอยู่ ส่วนราฝอยเปรียบเสมือนปัญญา เป็นตัวสำคัญที่ทำให้ต้นไม่เจริญเติบโต เป็นส่วนที่ชอนไชไปดูดน้ำ ดูดแร่ธาตุ เอาสิ่งที่มีประโยชน์เข้าหล่อเลี้ยงต้นไม้ แต่เราก็จะไม่ทิ้งสมาธิความสงบเหมือนกัน… เคยเห็นต้นไม้โชว์รากมั้ย เปรียบเสมือนคนที่เอาสิ่งที่ได้จากการนั่งสมาธิมาโชว์ เอาสิ่งที่เห็นมาโชว์ แต่มันจะมีประโยชน์อะไรล่ะ…